staruszek

Wielki słownik ortograficzny PWN

staruszek -sz•ka, -sz•kiem; ci -sz•kowie, te -sz•ki, -sz•ków
staruszka -sz•ce, -sz•kę; -szek

Słownik języka polskiego PWN

staruszek
1. pot. «o starym mężczyźnie»
2. pot. «o ojcu»
3. pot. «o starej rzeczy darzonej sympatią»
staruszka
1. pot. «o starej kobiecie»
2. pot. «o matce»
3. pot. «o starej rzeczy darzonej sympatią»
staruszkowie pieszcz. «o rodzicach»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... i będziesz mógł się przespać w wygodnym łóżku pod pierzyną.

    Staruszek spojrzał na nią uważnie i zrozumiał, dlaczego go tak zapraszała...
  • ... po obłoki, hen, hen nad łąkami. "Wyjdę. Dom kostnica. Pił staruszek". Ujrzał piec. "Zanieistniał dla mnie już od kilku dni... A...
  • ... się ze śmiercią styka, nie więcej. Jak już, to najczęściej staruszkowie umierają, a ona ciągle z kostucha ma do czynienia, i...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego