ubrudzony

Wielki słownik ortograficzny PWN

u•brudzić -dzę, -dzą; u•brudź, ubrudź•cie

Słownik języka polskiego PWN

ubrudzić «uczynić brudnym»
ubrudzić się
1. «ubrudzić siebie samego»
2. «zostać ubrudzonym»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... go za śnieżnobiały rękaw koszuli.
    - Mówcie.
    - Najpierw spuść, bo mnie
    ubrudzisz! A teraz... muszę się śpieszyć. Biegnę po wino dla mego...
  • ... Wierciłam się niespokojnie, bo okazało się, że mam całe rękawy ubrudzone gipsem. Brat wtedy roześmiał się na całą salę i pamiętam...
  • ... siebie. Za jednym kręgiem pod ścianą, siedzi mając na kolanach ubrudzony fartuch, z rękami utytłanymi po łokcie - Józef Kraszewski. Za drugim...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego