ukontentowany

Wielki słownik ortograficzny PWN

ukon•ten•tować -tuję, -tują

Słownik języka polskiego PWN

ukontentowany daw. «zadowolony z czegoś, usatysfakcjonowany czymś»
ukontentować daw. «zadowolić, usatysfakcjonować kogoś»
ukontentowanie daw. «uczucie wielkiego zadowolenia, satysfakcji»
ukontentować się daw. «odczuć zadowolenie, satysfakcję»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... ostateczną i upadkiem ducha nie sprawić jak mniemał - tym większego ukontentowania swym prześladowcom. Gdyż utwierdzał się w przeświadczeniu o jakiejś powszechnej...
  • ... tego i owego uszczypnął w twarz, co było dowodem szczególniejszego ukontentowania, przy innych rzucał krótkie uwagi, które jeden z towarzyszących mu...
  • ... się odzywać, a nawet śmiać. Warcek przyglądał
    jej się z
    ukontentowaniem, szczerzył zęby, wtórując
    radości Dominiki, młócił ogonem trawy i sypał...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego