ukontentowanie

Wielki słownik ortograficzny PWN

ukon•ten•tować -tuję, -tują

Słownik języka polskiego PWN

ukontentowanie daw. «uczucie wielkiego zadowolenia, satysfakcji»
ukontentować daw. «zadowolić, usatysfakcjonować kogoś»
ukontentowany daw. «zadowolony z czegoś, usatysfakcjonowany czymś»
ukontentować się daw. «odczuć zadowolenie, satysfakcję»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... ostateczną i upadkiem ducha nie sprawić jak mniemał - tym większego ukontentowania swym prześladowcom. Gdyż utwierdzał się w przeświadczeniu o jakiejś powszechnej...
  • ... tego i owego uszczypnął w twarz, co było dowodem szczególniejszego ukontentowania, przy innych rzucał krótkie uwagi, które jeden z towarzyszących mu...
  • ... się odzywać, a nawet śmiać. Warcek przyglądał
    jej się z
    ukontentowaniem, szczerzył zęby, wtórując
    radości Dominiki, młócił ogonem trawy i sypał...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego