upaćkany

Wielki słownik ortograficzny PWN

upać•kać -am, -ają

Słownik języka polskiego PWN

upaćkać pot. «ubrudzić czymś mazistym, oblepiającym»
upaćkać się
1. pot. «upaćkać samego siebie»
2. pot. «upaćkać jeden drugiego»
3. pot. «zostać upaćkanym»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

ryćkać
23.02.2006
Jaka jest etymologia słowa ryćkać? Rozpowszechnił je wierszyk Andrzeja Waligórskiego, ale wydaje mi się, że wyraz jest gwarowy – być może góralski?
Dziękuję za pomoc i pozdrawiam,
Marta Bartnicka.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... się o drugiej w nocy, zastaje cię bez makijażu, w upaćkanej jogurtem koszuli nocnej, z brudnymi włosami i na bosaka.

    Operacja...
  • ... siły chcąc uwierzyć, że może im uciec. I pełzł tak, upaćkany we krwi i gnoju, charcząc żółtą plwociną, aż drogę zagrodziła...
  • ... się grupki i duże oddziały, krwawe, obdarte, rozkrzyczane, z rękami upaćkanymi ziemią i ludzkim ciałem, włosami lepkimi od potu, oczami błyszczącymi...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego