wiercić

Wielki słownik ortograficzny PWN

wier•cić -r•cę, -r•cą; -rć•cie
wier•cenie; -ceń

Słownik języka polskiego PWN

wiercić
1. «robić w czymś otwór za pomocą wiertła lub innego obracającego się narzędzia»
2. «drążyć otwór w skorupie ziemskiej w poszukiwaniu wody, kopalin użytecznych albo złoża naftowego»
wiercić się pot. «poruszać się niespokojnie, nie mogąc usiedzieć ani ustać w miejscu»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego