wyciszać

Wielki słownik ortograficzny PWN

wyciszać -am, -ają

Słownik języka polskiego PWN

wyciszyćwyciszać
1. «spowodować, że coś stało się mniej głośne»
2. «pomóc komuś odzyskać spokój wewnętrzny»
3. «wytłumić jakieś zjawiska, uczucia»
4. «przestać informować o jakiejś sprawie, aby ludzie o niej zapomnieli»
5. «zabezpieczyć pomieszczenie izolacją dźwiękochłonną»
wyciszyć sięwyciszać się «uspokoić się wewnętrznie»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Ale ta szybkość rytmu historii wygasa w jeszcze inny sposób, wycisza się, nie uspokaja, ale zamiera - przez włączenie się w melancholijny...
  • ... pozycji
    siedzącej (chiń. zuochan; jap. zazen).
    Wielu mistrzów zen krytykowało
    wyciszanie 'jaźni jednostkowej', twierdząc,
    że taka praktyka jest błędną drogą do...
  • ... zagrożenia związane z innymi rodzajami
    praktyki zen, a mianowicie z
    wyciszaniem 'jaźni jednostkowej' w czasie
    medytacji w pozycji siedzącej lub z...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego