zarzucać

Wielki słownik ortograficzny PWN

zarzucać -am, -ają

Słownik języka polskiego PWN

zarzucić Izarzucać I «oskarżyć kogoś o coś»
zarzucić IIzarzucać II
1. «szybkim ruchem zawiesić coś na czymś lub zaczepić o coś»
2. «rzucając wiele czegoś, pokryć lub wypełnić coś tym»
3. «zwrócić się do kogoś z wieloma pytaniami, prośbami, sprawami itp.»
4. «nałożyć ubranie na ramiona, nie wkładając rąk w rękawy»
5. «przestać zajmować się czymś»
6. «o pojeździe: ześlizgnąć się tylnymi kołami w bok przy gwałtownym skręcie, przyśpieszeniu lub hamowaniu; też: spowodować takie ześlizgnięcie się»
7. «przykryć coś czymś»
8. «rzucić coś niedbale, byle gdzie i nie móc tego później znaleźć»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2021!

Zapraszamy do udziału w plebiscycie na Młodzieżowe Słowo Roku 2021!

Pobierz e-book i bądź na bieżąco!

Zakamarki młodej polszczyzny.

Nie przegap swoich promocji i zniżek!
Administratorem danych osobowych jest Wydawnictwo Naukowe PWN S.A. z siedzibą w Warszawie (02-460), ul. G. Daimlera 2. Dane mogą być udostępniane na rzecz PZWL Wydawnictwo Lekarskie Sp. z o. o. oraz ePWN sp. z o.o. w celu ułatwienia Użytkownikowi założenia konta w serwisie tych spółek. Więcej informacji o zasadach przetwarzania danych, w tym przysługujących prawach, znajdziesz w Polityce Prywatności.
Wyślij

WEŹ UDZIAŁ W AKCJI "MŁODZIEŻOWE SŁOWO ROKU 2021"!