[267] 71.2. Pisownia wariantywna

 
71.2. [267] Pisownia wariantywna
Pisownia wariantywna słowiańskich nazw własnych jest możliwa w przypadku:
a) znaków diakrytycznych nad literami a, e, i, u, y:
Mácha a. Macha,
Jelínek a. Jelinek,
Štúr a. Sztur,
Černý a. Czerny;
b) liter š, č, ř, które możemy pozostawić bez zmian albo zastąpić przez sz, cz, rz, np.
Šafařik a. Szafarzik,
Čapek a. Czapek;
c) litery ž — pozostaje ona bez zmian albo jest zastępowana przez ż, np.
Židlický a. Żidlicky,
Žvaček a. Żwaczek;
d) znak ě pozostawiamy bez zmian albo zastępujemy przez ie, np.
Němec a. Niemec,
Utěšený a. Utieszeny;
e) v pozostawiamy bez zmian albo zastępujemy literą w, np.
Dvořák a. Dworzak.
 
 
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego