Typ tekstu: Książka
Autor: Leśmian Bolesław
Tytuł: Poezje
Rok wydania: 1996
Rok powstania: 1920
wiadomo, że szpecąc przystojność przestworza,
Wylazł z rowu Dusiołek, jak półbabek z łoża.

Pysk miał z żabia ślimaczy -
(Że też taki żyć raczy!) -
A zad tyli, co kwoka, kiedy znosi jajo.
Milcz, gębo nieposłuszna, bo dziewki wyłają!

Ogon miał ci z rzemyka,
Podogonie zaś z łyka.
Siadł Bajdale na piersi, jak ten kruk na snopie -
Póty dusił i dusił, aż coś warkło w chłopie!

Warkło, trzasło, spotniało!
Coć się stało, Bajdało?
Dmucha w wąsy ze zgrozy, jękiem złemu przeczy -
Słuchajta, wszystkie wierzby, jak chłop przez sen beczy!

Sterał we śnie Bajdała
Pół duszy i pół ciała,
Lecz po prawdzie niedługo ze zmorą
wiadomo, że szpecąc przystojność przestworza,<br>Wylazł z rowu Dusiołek, jak półbabek z łoża.<br><br> Pysk miał z żabia ślimaczy -<br> (Że też taki żyć raczy!) - <br>A zad tyli, co kwoka, kiedy znosi jajo.<br>Milcz, gębo nieposłuszna, bo dziewki wyłają!<br><br> Ogon miał ci z rzemyka,<br> Podogonie zaś z łyka.<br>Siadł Bajdale na piersi, jak ten kruk na snopie -<br>Póty dusił i dusił, aż coś warkło w chłopie!<br><br> Warkło, trzasło, spotniało!<br> Coć się stało, Bajdało?<br>Dmucha w wąsy ze zgrozy, jękiem złemu przeczy -<br>Słuchajta, wszystkie wierzby, jak chłop przez sen beczy!<br><br> Sterał we śnie Bajdała<br> Pół duszy i pół ciała,<br>Lecz po prawdzie niedługo ze zmorą
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego