świecić

Wielki słownik ortograficzny PWN

świecić -cę, -cą

Słownik języka polskiego PWN

świecić, świecić się
1. «być źródłem światła»
2. «oświetlać coś, używając sztucznego źródła światła»
3. «odbijać promienie światła»
4. «wyróżniać się z tła jaśniejszą barwą»
farba świecąca «farba z domieszką siarczków mających właściwości fotoluminescencji»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego