pałać

Wielki słownik ortograficzny PWN

pałać -am, -ają
pała pale, pałę; pał
pałasz -sza; -sze, -szy a. -szów

Słownik języka polskiego PWN

pałać
1. «świecić jasno, roztaczać blask, ciepło»
2. «być rozgrzanym, rozpalonym»
3. «doznawać bardzo silnych uczuć»
pała
1. pot. «gruby, duży kij»
2. pot. «ocena niedostateczna w szkole»
3. pot. «głowa ludzka»
4. obraźl. «o kimś tępym, głupim»
pałasz
1. «broń sieczna używana dawniej w Europie przez ciężką jazdę i dragonów»
2. «ryba tropikalna o wstęgowato wydłużonym, spłaszczonym ciele»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego