behawiorysta

Wielki słownik ortograficzny PWN*

behawiorysta -yście, -ystę; -yści, -ystów

Słownik języka polskiego PWN*

behawioryzm [wym. bihewioryzm, behawioryzm]
1. «kierunek w psychologii XX w. głoszący, że przedmiotem badań psychologicznych może być tylko dostrzegalne zachowanie się ludzi i zwierząt»
2. «tendencja w literaturze XX w. przedstawiająca bohatera tylko w jego zewnętrznych reakcjach i rezygnująca z analizy psychologicznej»

• behawiorystyczny • behawiorysta

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego