bogactwo

Wielki słownik ortograficzny PWN

bogac•two -twie; -tw

Słownik języka polskiego PWN

bogactwo
1. «ogół dóbr mających dużą wartość materialną; też: zasobność w te dobra»
2. «wielka ilość, różnorodność czegoś»
bogactwa naturalne «złoża rud, minerałów, zasoby roślinne i inne, które mogą być wykorzystane w gospodarce»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego