grzebać

Wielki słownik ortograficzny PWN

grzebać -bię, -bią; grzeb, grzeb•cie
grzebała -bale, -bałę; te -bały, -bał (a. -bałów – o grupie obejmującej mężczyzn) a. grzebuła
grzebiące (zool.) -cych

Słownik języka polskiego PWN

grzebać Igrzebnąć «rozgarniać coś lub przerzucać, szukając czegoś»
grzebać II
1. «dokładnie coś przeszukiwać»
2. «składać zmarłego do grobu»
3. «zajmować się chowaniem zmarłych»
4. «o zawalonej budowli, ziemi, gruzie: przysypywać kogoś, powodując jego śmierć»
5. «skazywać na porażkę»
6. «nieudolnie lub po amatorsku naprawiać jakieś urządzenie»
grzebać się
1. to samo co II grzebać w zn. 1, 6.
2. «robić coś powoli»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego