harmonia

Wielki słownik ortograficzny PWN

Har•monia (mit. gr.) Har•monii, Har•monię
har•monia -nii, -nię; -nii
har•monium; -nia, -niów

Słownik języka polskiego PWN

harmonia I
1. Harmonia mit. gr. «uosobienie ładu i zgodności»
2. «zgodność, wzajemne dopełnianie się lub właściwe proporcje»
3. «zgoda»
4. «sposób łączenia i budowy akordów w utworze muzycznym»
5. «dział teorii muzyki o zasadach budowy akordów i ich następstw»
harmonia II «instrument muzyczny składający się z rozciąganego podczas gry miecha oraz z dwu klawiatur guzikowych»
• harmonista • harmonistka
harmonia wokaliczna «w niektórych językach: uzależnienie samogłoski afiksalnej od samogłoski rdzennej»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

C-dur i a-moll
11.10.2011
Jakiego rodzaju są słowa C-dur czy b-moll? Czy poprawnie powinno mówić się ten, ta, a może to C-dur i czy jest to ten, t czy to b-moll? Czy mianem Des-dur czy e-moll można nazywać nie tylko gamę czy tonację, ale także akord? Jeśli tak, to czy te słowa są odmienne? W takich na przykład zdaniach: „Zagraj mi tego Es-dura!” czy „Bez g-molla to nie brzmi tak dobrze” albo „Zagraj mi to samo w C-durze”.
dźwienność wyrazów
16.03.2014
W przedmowie do swojego tłumaczenia Iliady z 1815 r. Stanisław Staszic pisał: „Uważałem [...], iż dotąd pisarze nasi bądź w sworodnych dziełach, bądź w tłumaczeniu nie mieli jeszcze dosyć zamiaru stosowania dźwienności wyrazów do rzeczy”. Co dokładnie oznacza dźwienność i jaka jest etymologia tego słowa? Czy sworodny to wyraz notowany przez ówczesne słowniki?
„h” i „ch”
31.12.2002
Wielokrotnie spotkałem się z pisownią słowa harmonia przez ch. Czy wynika to z nieznajomości zasad ortografii, czy ma to jakieś inne podłoże? Bowiem zastanawiałem się kiedyś, dlaczego wyraz chuligan często piszą przez h, i dowiedziałem się, iż wyraz ten pochodzi od słowa hooligans i dlatego tak często pisany jest błędnie. W związku z tym czy istnieje podobne wytłumaczenie w przypadku wyrazu harmonia.
Z poważaniem Tomasz Krawczyk

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... legionistów i druzgotały perystyle doryckich świątyń.
    Dlaczego więc porządek i
    harmonia zasługują na potępienie? Dlaczego opinia publiczna nie potępia chaosu, mordów...
  • ... do wniosku, że powszechna harmonia w przyrodzie oznaczać też musi harmonię "stosunków międzyzwierzęcych", a więc i chętne wypełnianie roli przypisanej każdemu...
  • ... się echa muzyki latynoskiej, brazylijskiej, plemiennej rytmiki oraz etnicznej, południowoamerykańskiej harmonii. W Natolińskim Ośrodku Kultury Randy Brecker zagra w znakomitym, polsko...

Encyklopedia PWN

harmonia
[gr., ‘zgodność dźwięków, kształtów’],
filoz. skutek doskonałego uporządkowania elementów jakiejś całości;
harmonia
[gr., ‘zgodność dźwięków, kształtów’],
muz.:
harmonia
[gr., ‘zgodność dźwięków’, ‘kształtów’],
muz.:
Harmonia
[gr., ‘strojna’],
mit. gr. uosobienie ładu i zgodności;
dęty instrument muz. z grupy idiofonów języczkowych (idiofony);

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego