harpia

Słownik języka polskiego PWN*

harpia
1. mit. gr. «złośliwy demon, uosobienie wichru, później – drapieżności i chciwości»
2. pejor. «kobieta okrutna i wyrachowana»
3. «wielki, drapieżny ptak o czarno-biało-szarym upierzeniu, żyjący w lasach nad Amazonką»

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego