kwokać

Wielki słownik ortograficzny PWN

kwokać -oka a. -ocze, -okają a. -oczą
kwoka -oce, -okę; -ok

Słownik języka polskiego PWN

kwoknąćkwokać
1. «o kurze wodzącej kurczęta i nawołującej je: wydać głos»
2. «o cietrzewiu: wydać głos»
kwoka
1. «kura w okresie wysiadywania jaj i wodzenia piskląt»
2. pogard. «o kobiecie złośliwej, dokuczliwej i gderliwej»

• kwoczy • kwoczka
sztuczna kwoka «urządzenie zapewniające pisklętom odpowiednią temperaturę»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

KLUKI
12.11.2002
Jaka jest etymologia słowa KLUKI, KLUK?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... którą mam? Czy dokonałam czegoś nadzwyczajnego? Nic, nic... Jestem pospolita kwoka i nic więcej. Ale za co znowu mam tak strasznie...
  • ... poszedł.
    Zaraz po jego wyjściu wlazła do pokoju taka biała
    kwoka, która z punktu mnie pouczyła, że teraz robimy dodo. Zabawna...
  • ... ślimaczy -
    (Że też taki żyć raczy!) -
    A zad tyli, co
    kwoka, kiedy znosi jajo.
    Milcz, gębo nieposłuszna, bo dziewki wyłają!

    Ogon...

Encyklopedia PWN

kura w okresie wysiadywania jaj i wodzenia piskląt (w tzw. okresie kwoczenia);
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego