luzacki

Wielki słownik ortograficzny PWN

luzac•ki; -c•cy

Słownik języka polskiego PWN

luzak
1. pot. «osoba o swobodnym sposobie bycia»
2. «koń niezaprzężony, idący luzem»
3. «w okresie feudalizmu: chłop bez stałego miejsca zamieszkania»
4. «w dawnym polskim wojsku: ordynans konny»

• luzacki • luzacko

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego