marnieć

Wielki słownik ortograficzny PWN

mar•nieć -eję, -eją; -niał, -eli

Słownik języka polskiego PWN

marnieć
1. «ulegać niszczeniu, tracić wartość»
2. «stawać się słabym, podupadać na zdrowiu»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... zupełnie. Dziecko, zamknięte w wilgotnym pokoju, pozbawione powietrza i ruchu, marniało w oczach.
    Tak dnie sunęły powoli, a wiadomości nie było...
  • ... Senna Falo, na krzyżu noclegi?
    Za kogo, Dumna Wodo, chcesz
    marnieć i ginąć?
    Za tych, co już przeżyli dno swoje i...
  • ... gubi się sam Hunt: odpadają odeń włókna, marnieje Nicholas i marnieje, słabną jego więzi z ciałem, blokują się kanały zmysłów. Aż...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego