piękny (człowiek, przedmiot)
piękny
Słownik języka polskiego PWN*
piękny
• pięknie • piękniutki
1. «odznaczający się pięknem kształtów, barw, dźwięków itp.»
2. «mający dużą wartość moralną»
3. «mający najlepsze cechy swojego gatunku, rodzaju itp. lub będący doskonałym w jakiejś dziedzinie»
4. «duży, pokaźny»
5. iron. «nie taki, jakiego się oczekuje»
• pięknie • piękniutki
sztuki piękne, plastyczne «architektura, rzeźba, malarstwo, grafika i rzemiosło artystyczne»
Zasady pisowni i interpunkcji
Porady językowe
Korpus Języka Polskiego PWN
Encyklopedia PWN
Znaleziono w książkach Grupy PWN
Trwa wyszukiwanie...
![](/theme/Dictionary/img/spinner.gif)
Synonimy
piękny (człowiek, przedmiot)