podlec

Wielki słownik ortograficzny PWN

podlec (człowiek) -leca; -lece, -leców
pod•lec (czasownik) -leg•nę, -leg•ną; -leg•nij•cie; -legł, -leg•li
pod•leg•ły; -g•li

Słownik języka polskiego PWN

podlec I «człowiek podły»
podlec IIpodlegać
1. «być poddanym czyjejś władzy»
2. «zostać poddanym działaniu czegoś»
3. «pozwolić się opanować jakimś uczuciom, doznać jakiegoś stanu fizycznego lub psychicznego»
podległy
1. «zależny od kogoś lub od czegoś»
2. «pozbawiony wolności»
3. daw. «podatny na coś»

• podległość

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego