przeczuwać

Wielki słownik ortograficzny PWN

przeczuwać -am, -ają

Słownik języka polskiego PWN

przeczućprzeczuwać I «intuicyjnie przewidzieć przyszłe wypadki, zwykle złe»
przeczuwać II «czuwać przez pewien czas»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

prukać i prukwa
25.04.2003
Szanowni Państwo,
w wywiadzie ze Spike'em Jonzem Wojciech Orliński, redaktor Gazety Wyborczej, posłużył się ostatnio słowem prukanie (cytuję fragment: „(...) tworzy Pan filmy będące wyrafinowanym żartem filozoficznym, a jednocześnie (...) produkuje serial «American Jackass», który pozostaje na poziomie dowcipów o prukaniu”). Chciałbym zapytać, co owo "prukanie" znaczy. Nie znalazłem go ani u Doroszewskiego, ani u Szymczaka, przypuszczam zatem, że to rzecz nowa w polszczyźnie. Na podstawie kontekstu, w którym wyraz ten się pojawił, oraz przykładów wyszperanych w Internecie przeczuwam, że nie można się po prukaniu spodziewać niczego miłego, ale – z ciekawości – chciałbym poznać „oficjalną” definicję. Zastanawia mnie również fakt pojawienia się tego słowa (w moim odczuciu nieco wulgarnego) w ogólnopolskim dzienniku, co mogłoby świadczyć, że jest już ono ogólnie przyjęte, a przynajmniej znane.
Łączę wyrazy szacunku i pozdrowienia
Stanisław Danecki

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... niepokojem Lesio przyśpieszył kroku i pędził ku rodzinnemu domowi, nie przeczuwając zupełnie, co go tam czeka.

    I I I
    Zdegustowana postępowaniem...
  • ... przed rodzeństwem; dobrej był myśli i podśpiewywał sobie wesoło, nie przeczuwał biedaczek, co go spotka za chwilę.
    Tak idąc ostrożnie i...
  • ... Ale - o, zgubna próżności - nie cieszyłam się wcale.
    Być może
    przeczuwałam już w dzieciństwie, że wkrótce familijna mania zdystansowana zostanie przez...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego