przypadek

Wielki słownik ortograficzny PWN

przypadek (gramatyczny) -d•ka, -d•kiem; -d•ki, -d•ków
przypadek (zdarzenie) -d•ku, -d•kiem; -d•ki, -d•ków

Słownik języka polskiego PWN

przypadek I
1. «zdarzenie lub zjawisko, których nie da się przewidzieć»
2. «pojedyncze zdarzenie lub pojedyncza sytuacja»
3. «jedna z postaci choroby spośród wielu podobnych»
4. «osoba lub grupa osób reprezentująca jakieś zjawisko lub charakteryzująca się jakąś cechą»
przypadek II «kategoria gramatyczna określająca składniową funkcję rzeczownika, przymiotnika, zaimków oraz liczebników i imiesłowów odmiennych»
przypadek adnominalny «przypadek, którym rządzi rzeczownik, np. dopełniacz: dom ojca»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego