ryć

Wielki słownik ortograficzny PWN

ryć ryję, ryją
ryj -ja; -jów
ryło ryle; rył

Słownik języka polskiego PWN

ryć
1. «robić doły w ziemi»
2. «wyrzynać na płycie metalowej, drewnianej, na kamieniu itp. ornamenty, napisy, rysunki»
3. pot. «pilnie uczyć się czegoś»
4. pot. «robić coś długo, z wysiłkiem»
5. pot. «śmiać się»
6. pot. «przeszukiwać, rewidować»
ryć się
1. «zagłębiać się, zagrzebywać się (w czymś)»
2. zob. ryć w zn. 3, 5.
ryj
1. «u niektórych zwierząt: przedłużenie przedniego odcinka szczęki i żuchwy»
2. posp. «twarz ludzka lub tylko usta»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

ryj

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego