straż

Wielki słownik ortograficzny PWN

straż; -że, -ży: straż marszałkowska, straż pożarna

Słownik języka polskiego PWN

straż
1. «strzeżenie kogoś lub czegoś przed niebezpieczeństwem, zniszczeniem, kradzieżą, zaginięciem itp.; też: pilnowanie kogoś, żeby nie uciekł»
2. «człowiek lub grupa ludzi strzegąca kogoś lub czegoś»

• strażniczy • strażnik • strażniczka
straż ogniowa, pożarna «zespół ludzi powołanych do ochrony przeciwpożarowej, a także do przeprowadzania akcji ratowniczych w wypadku klęsk żywiołowych lub katastrof»
• strażacki • strażak

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego