uczyć

Wielki słownik ortograficzny PWN

uczyć uczę, uczą; ucz•cie
uczenie (jak?)
uczeń ucz•nia; ucz•niowie, ucz•niów (a. ucz•ni)

Słownik języka polskiego PWN

uczyć
1. «przekazywać komuś określone wiadomości, wiedzę, umiejętności»
2. «być nauczycielem»
3. «wdrażać kogoś w coś, ćwiczyć w czymś»
4. «ułatwiać poznanie czegoś, pomagać w rozwoju»
uczyć się
1. «przyswajać sobie pewien zasób wiedzy, zdobywać jakąś umiejętność»
2. «wdrażać się do czegoś, biorąc przykład z kogoś lub czegoś, wyciągając wnioski z doświadczeń»
uczony I
1. «gruntownie wykształcony w swojej dziedzinie»
2. «poparty lub nacechowany wiedzą»

• uczenie

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego