wychodzić

Wielki słownik ortograficzny PWN

wychodzić -odzę, -odzą; -odź, -odź•cie

Słownik języka polskiego PWN

wychodzić II pot. «uzyskać coś, chodząc gdzieś, do kogoś wielokrotnie»
wyjśćwychodzić I
1. «opuścić jakieś miejsce»
2. «zakończyć pobyt w jakimś miejscu»
3. «wydostać się na zewnątrz, stając się widocznym, słyszalnym, odczuwalnym»
4. «wydostać się z kłopotliwej sytuacji»
5. «skończyć jakąś fazę lub rodzaj ruchu»
6. «wystąpić z czymś, przedstawić coś»
7. «zostać opublikowanym»
8. «być skierowanym, prowadzić dokądś»
9. «dać jakiś wynik, odbyć się z jakimś skutkiem»
10. «o środkach komunikacji: odjechać; też o statkach: wypłynąć»
11. «ukończyć naukę»
12. «zostać wykonanym we właściwy sposób»
13. «zarobić, zyskać»
14. «otrzymać jakiś wynik w obliczeniach»
15. «prezentować się na zdjęciu»
16. «o włosach: wypaść»
17. pot. «wyczerpać się; też o towarze: zostać sprzedanym do końca»
18. «zostać postrzeżonym jako ktoś»
19. «o surowcu, materiale: starczyć na wykonanie czegoś w jakiejś ilości»
20. «wywieść się skądś, z jakiegoś środowiska»
21. «zostać ogłoszonym»
22. «zacząć grę, rozgrywkę, kładąc jakąś kartę»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego