zaślepienie

Wielki słownik ortograficzny PWN

za•ślepić -pię, -pią; -p•cie
za•ślepiony; -pieni

Słownik języka polskiego PWN

zaślepienie «brak krytycyzmu w stosunku do kogoś lub czegoś, spowodowany silnymi uczuciami»
zaślepićzaślepiać
1. «o uczuciach, namiętnościach: uczynić kogoś niezdolnym do obiektywnego myślenia»
2. «zatkać czymś otwór»
zaślepiony «niedostrzegający obiektywnego stanu rzeczy»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego