zezwierzęciały

Wielki słownik ortograficzny PWN

ze•zwierzęcieć -cieję, -cieją; -ciał, -cieli

Słownik języka polskiego PWN

zezwierzęciały «taki, który zezwierzęciał»
zezwierzęcenie «stan tego, kto zezwierzęciał»
zezwierzęcić się, zezwierzęcieć «upodobnić się do zwierzęcia»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego