zezwierzęcieć

Wielki słownik ortograficzny PWN

ze•zwierzęcieć -cieję, -cieją; -ciał, -cieli

Słownik języka polskiego PWN

zezwierzęcić się, zezwierzęcieć «upodobnić się do zwierzęcia»
zezwierzęcenie «stan tego, kto zezwierzęciał»
zezwierzęciały «taki, który zezwierzęciał»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego