zwyczajny

Wielki słownik ortograficzny PWN

zwyczaj•ny; -ni (skrót: zw.)

Słownik języka polskiego PWN

zwyczajny
1. «taki jak zawsze w danych okolicznościach»
2. «o człowieku: jeden z wielu, niewyróżniający się»
3. «o rzeczach: prosty, niewyszukany»
4. «wyraz, którego używa się, aby podkreślić oczywistość lub typowość tego, co określa następujący składnik wypowiedzi»
5. «drugi człon nazw gatunków roślin lub zwierząt, oznaczający ich pospolitość»

• zwyczajnie • zwyczajność
członek czynny, rzeczywisty, nadzwyczajny, zwyczajny; członek korespondent, członek tytularny «w towarzystwach naukowych: tytuły pracowników naukowych»
profesor zwyczajny «najwyższe stanowisko samodzielnego pracownika naukowego na wyższej uczelni lub w instytucie»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego