• Na czasie
    opłatek
    1. «cienki płatek ciasta używany jako hostia w liturgii chrześcijańskiej i przy wieczerzy wigilijnej»
    2. «uroczystość dzielenia się opłatkiem»
    3. «krążek z cienkiego ciasta zawierający lekarstwo w proszku»

    • opłatkowy
    >>
  • Łatwo pomylić
    ALKOHOL
    To słowo, które świat wziął od Arabów, alkoholu unikających, jest tak u nas zadomowione, że moglibyśmy chcieć je pisać przez bardziej rodzime ch.
    Ten błąd pojawiał się jeszcze niedawno dość często w naszej pisowni, teraz jest jednak rzadszy, bo na wzór alkoholika pojawili się, wprawdzie bez dobrego słowotwórczego uzasadnienia, inni –holicy i –holiczki, holowani przez uzależnienia od pracy, seksu, zakupów, i na tym pewnie nie koniec.
    Jerzy Bralczyk
    >>
  • To ciekawe
    FLORENCJA
    Florencja bierze swą nazwę od rzymskiego określenia Florentia ‛kwitnąca’. Miasto założył Juliusz Cezar w 59 roku p.n.e. jako kolonię dla byłych żołnierzy i nadał mu formę obozu wojskowego.
    Od XIV do XVI wieku Florencja była ojczyzną włoskiego renesansu, a jej znaczenie dla kultury sprawiło, że lokalny dialekt stał się językiem literackim w Italii.
    Mirosław Bańko
    >>
Słowo dnia: lekceważyć

Czy wiesz, że?

Mówimy „Kto się na gorącym sparzył, ten na zimne dmucha”, mając na myśli to, że ludzie, którzy mieli negatywne doświadczenia, są przesadnie ostrożni.
Więcej przysłów

Zasady pisowni

Połączenia literowe ks, gz oraz zakres użycia litery x
W większości wyrazów połączenia literowe ks, gz piszemy zgodnie z wymową, np.
aneks, indeks, ekscerpcja, ekspertyza, eksperyment, ekspiacja, ekspresja, ekstaza, ksenofobia, kserokopia, maksimum, maksymalny, paradoksy, tekstologia; egzaminator, egzegeza, egzemplifikacja, egzoderma, egzosfera, egzystować.
Dawniej dla oznaczenia tych połączeń liter była używana litera alfabetu łacińskiego — x. Dziś zasięg jej użycia ograniczony jest do:
a) oznaczania każdej nieznanej wielkości matematycznej lub zmiennej niezależnej, np. oś x-ów, 5x, xy, oraz wszelkich nieznanych obiektów, osób, wielkości — x razy, miasto X, pan X;
b) nazwisk polskich pisanych w ten sposób od dawna, np. Axentowicz, Axer;
c) obcych nazw własnych osobowych i miejscowych, jeśli występują w pisowni oryginalnej, np. Maxwell, Huxley, Oxford (częściej jednak Oksford);
d) rodzimych skrótowców, głównie będących nazwami firm związanych z eksportem, np. Budimex, Hortex, Rolimpex, Stalexport;
e) nazw leków, np. oxeladin, madroxin, hydroxizin, maalox.
W przypadkach zależnych nazwy kończące się literą -x możemy zapisywać dwojako: albo w miejsce końcowego -x- piszemy -ks-, albo pozostawiamy w zapisie tematyczne -x-, np. HortexHorteksu, Horteksowi, Horteksie albo Hortexu, Hortexowi, Hortexie; Max (von Sydow) — Maksa albo Maxa (von Sydowa); Hendrix — z (Jimim) Hendriksem albo Hendrixem; Halifax (miasto) — do Halifaksu albo Halifaxu; cardox (lek) — o cardoksie albo cardoxie (por. Aneks I, p. 5.).
... >>

Zmieniają się czasy,
zmieniają się słowa

Zobacz w Wielkim słowniku W. Doroszewskiego, jak przez pół wieku zmieniło się słowo abcug
Więcej słów