• Na czasie
    Mówimy „Dzieci i ryby głosu nie mają”, mając na myśli to, że dzieci obecne przy rozmowie dorosłych nie powinny się odzywać.
  • Łatwo pomylić
    NIEDOSŁYSZEĆ
    Nie z czasownikami piszemy rozdzielnie, ale jest kilka połączeń. Niedomagać czy nienawidzić nie sprawiają kłopoty, bo domagać (się) ma całkiem odmienne znaczenie, a nawidzić dawno wyszło z użycia.
    Nie mówimy też dowidzieć, więc niedowidzieć też piszemy łącznie. Niedosłyszeć, pisane łącznie, znaczeniowo jest podobne do niedowidzieć, znaczy ‘słabo słyszeć’ – ale mamy również i rozłącznie pisane nie dosłyszeć czyli ‘niedostatecznie dobrze usłyszeć’.
    Jerzy Bralczyk
  • To ciekawe
    Być oczkiem w głowie
    Czyli: być ulubieńcem, przedmiotem starań i troski. Dbamy o oczy, są dla nas szczególnie cenne. Mamy je oczywiście w głowie, poza głową nas już raczej nie interesują.
    Tu jednak podkreśla się miejsce oczka, żeby jeszcze dobitniej jego ważność dla nas wyrazić. Takie oczko jest nie tyle małe, ile pieszczotliwe. Gdy tak mówimy o oku, wiążemy to z pilnowaniem czegoś. Jak oka. Też w głowie. Oko jest bardzo ważne, ale już niekoniecznie ulubione i serdecznie traktowane.
    Jerzy Bralczyk
Słowo dnia: rodzicielstwo

Czy wiesz, że?

Mówimy „Uczył Marcin Marcina (a sam głupi jak świnia)”, mając na myśli kogoś, kto poucza innych, mimo że sam nie posiada stosownej wiedzy lub umiejętności.
Więcej przysłów

Zasady pisowni

7.4. [20] Pisownia j, i po spółgłoskach
Zasadniczo po spółgłoskach (poza s, z, c), zarówno przed spółgłoską, jak i przed samogłoską, bez względu na wymowę piszemy literę i:
biuro, bufiasty, diaskop, dieta, fiasko, giaur, giąć, hiacynt, kalafior, kierat, kiosk, miasto, mikrus, monarchia, piach, pilot, przygięty, ring, tiara, wiara, wiosło, zięba, zimno.
UWAGA: W niewielkiej grupie wyrazów, zwłaszcza pochodzenia obcego, zasada ta nie znajduje odzwierciedlenia w pisowni. Piszemy zatem: aranjaki, babeszjoza, Banja Luka, Chjeno-Piast, Czuwaszja, Fatjanowo, fatjanowski, gjuwecz, Iljicz, Iljuszyn, katjang, Mjanma, njaja, Oranje, Oranjestad, Pjongjang, polje, satjagraha, Skopje, Sołowjow, Tanjug, Tewje Mleczarz, tjandi, Trietjakow, Uljanowsk itp.
Odstępstwem od tej zasady jest pisownia j po przedrostkach zakończonych na spółgłoskę, np.
nadjechać, nadjeść, objadać się, objąć, odjąć, odjechać, odjemna, odjemnik, podjudzić, przedjagielloński, wjechać, zjechać, zjeść,
a także po cząstce zd-, np. zdjąć, zdjęcie.
Po spółgłoskach s, z, c przed samogłoską pisownię tę związać można z wymową i jest ona następująca:
a) gdy wymawiamy połączenia spółgłosek sj, zj, cj, piszemy j, np.
Hortensja, pensja, Malezja, poezja, Tunezja, audiencja, deprawacja, kolacja, owacja (choć przy tej samej wymowie grupy sj piszemy jednak Siena, Siuks);
b) gdy wymawiamy spółgłoski s, z, c, piszemy i, np.
sigma, Zimbabwe, circa, cis-moll;
c) gdy wymawiamy spółgłoski miękkie ś, ź, ć, piszemy i, np.
sianko, sierpień, siewca, sikorka, poziomka, ziewam, zimny, zioła, ciarki, cichcem, ciepło, cisza, zacisną.
W przypadku pisowni imienia Maria dopuszcza się także archaiczną postać Maryja, jednakże tylko wówczas, gdy to imię odnosi się do Matki Bożej. Dwojaka pisownia możliwa jest w przypadku tryumf i wyrazów pochodnych: dopuszcza się bowiem także pisownię triumf, triumfalny, triumfować itd. (ale tylko: Łuk Triumfalny).
... >>

Zmieniają się czasy,
zmieniają się słowa

Zobacz w Słowniku języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, jak przez pół wieku zmieniło się słowo demokratyczny
Więcej słów
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego