• Na czasie
    W niespełna 4 miesiące po premierze słownika angielskiego PWN-Oxford możemy z dumą zaprezentować Państwu kolejny z serii wielkich słowników obcojęzycznych – Wielki słownik niemiecki PWN w formie aplikacji mobilnej na urządzenia z systemem iOS i Android.
    Od teraz aplikację Słownik niemiecki PWN możesz mieć na swoim ulubionym telefonie lub tablecie, zawsze w zasięgu ręki, nawet wówczas, gdy dostęp do sieci WWW jest utrudniony (słownik pracuje w trybie off-line, jedynie odtworzenie nagrania wymowy wymaga połączenia z siecią). To nieoceniona pomoc w pracy i w podróży oraz idealne wsparcie w nauce języka niemieckiego – zawsze wtedy, gdy tego potrzebujesz.
     
    Program udostępnia:
    800 000 niemieckich i polskich znaczeń, zwrotów, fraz, idiomów;
    specjalistyczne terminy z ponad 90 dziedzin oraz słownictwo o różnym zabarwieniu stylistycznym i emocjonalnym;
    ● liczne austriacyzmy, helwetyzmy i warianty regionalne
    ● bogactwo przykładów użycia w opracowanej zupełnie na nowo przejrzystej i czytelnej strukturze hasła;
    ● mechanizm tworzenia ulubionych zbiorów haseł;
    wymowę haseł (do jej odtworzenia wymagany jest dostęp on-line);
    ● prosty i efektywny mechanizm wyszukiwania;
    ● codziennie nowy Idiom dnia.
     
    Zachęcamy do zakupu aplikacji w App Store
  • Łatwo pomylić
    JARZYNA, JEŻYNA
    Jarzyna bierze swą nazwę od przymiotnika jary ‛wiosenny’, dlatego etymologicznie znaczy ‛roślina wiosenna’. Jeżyna zaś nazwę bierze od jeża, którego przypomina kolcami, Nic wspólnego nie ma z nimi imię Jerzy, które tylko dla żartów bywa zestawiane z czasownikiem jeżyć się (np. Jerzy się jeży).
    Natomiast synonimiczne z jarzyną warzywo to etymologicznie ‛potrawa gotowana (czyli warzona)’. Wszystkie te wyrazy są stare, stosunkowo nowym zaś, bo dopiero XIX-wiecznym nabytkiem stał się w polszczyźnie jarosz, czyli amator potraw jarskich, przyrządzanych z jarzyn. Dziś wolimy mówić o nim wegetarianin, co powinno nasuwać korzystne skojarzenia (por. łacińskie vegetus ‛aktywny, żywy’), ale czasem przywodzi na myśl wegetację w jej negatywnym, przenośnym znaczeniu.
    Mirosław Bańko
  • To ciekawe
    Za pięć dwunasta
    Czyli: najwyższa pora, ostatnia chwila; też: w ostatniej chwili. Dwunasta, zwłaszcza w nocy, a o tej dwunastej chyba mowa, to moment przełomowy. Jest dwunasta w nocy, inaczej dwudziesta czwarta, a potem już nie ma dwudziestej czwartej pięć, tylko zero zero pięć.
    Zero jest w tej samej sekundzie, co dwunasta i ją znosi. Punkt dwunasta wskazówki nachodzą na siebie i dzieją się różne rzeczy, zwykle straszne. Ale teraz jest za pięć. Jeszcze czas, choć go mało.
    Jerzy Bralczyk
Słowo dnia: błahy

Czy wiesz, że?

Mówimy „Trafiła kosa na kamień” , jeśli osoba sprytna spotkała sprytniejszą od siebie.
Więcej przysłów

Zasady pisowni

[149] Pisownia wyrażeń zaimkowych
Połączenia zaimka i następującej po nim innej części mowy to wyrażenia zaimkowe. Pisze się je rozdzielnie, np.
co chwila, co dzień, co godzina, co miesiąc, co niedziela, co rok, co roku, co tydzień, co wieczór;
co do (tego), co gorsza, co gorsze, co najmniej, co prędzej, co tchu, co za (przygoda), czym prędzej, kto zacz, tym bardziej, tym gorzej, tym lepiej.
WYJĄTKI: Odstępstwem od tej zasady jest pisownia łączna wyrażeń zaimkowych będących zrostami: coraz, toteż (= więc), tymczasem, oraz złożeniami: cogodzinny, comiesięczny, coroczny, cotygodniowy, codziennie, corocznie, cotygodniowo.
... >>

Powiedz to inaczej

Zmieniają się czasy,
zmieniają się słowa

Zobacz w Słowniku języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, jak przez pół wieku zmieniło się słowo ciota
Więcej słów
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego