• Na czasie
    dopalacz
    1. «substancja naturalna lub syntetyczna (albo mieszanka tych substancji), o działaniu odurzającym lub pobudzającym, zbliżonym do działania narkotyku»
    2. «urządzenie w układzie wydechowym silnika samochodowego redukujące szkodliwe składniki w spalinach»
    3. «w silniku turboodrzutowym: urządzenie do spalania dodatkowego paliwa w celu zwiększenia siły ciągu silnika»
  • Łatwo pomylić
    OGÓREK
    Kiedyś nazwa tego warzywa zapisywana była przez u proste, otwarte, co było zgodne z jej pochodzeniem, wcale zresztą nie germańskim – odwrotnie, to Niemcy wzięli ją od nas.
    Ogurek zmienił się w ogórek prawdopodobnie dlatego, ze skojarzono go ze słowem góra, choć znaczeniowo nic nie maja wspólnego – może poza jakąś ogólnie i upraszczająco pojętą okrągłością. Taka przemiana nie była rzadkością: tak z ogułu zrobił się ogół, a z okunia zgoła okoń.
    Jerzy Bralczyk
  • To ciekawe
    KREACJA
    Kreować znaczy tworzyć. Kreator to twórca. kreacja: to, co stworzone.
    Kiedyś słowo to oznaczało rzeczy wielkie i poważne, dziś słychać je częściej w związku z teatrem i filmem, gdzie aktorzy tworzą, czyli kreują role — i w związku ze światem mody, gdzie kreatorzy kreują kreacje, czyli projektanci mody wymyślają wzory ubrań.
    Jerzy Bralczyk
Słowo dnia: błahy

Czy wiesz, że?

Mówimy „Bliższa ciału koszula niż sukmana”, mając na myśli to, że każdy najbardziej zainteresowany jest sprawami, które go bezpośrednio dotyczą.
Więcej przysłów

Zasady pisowni

[20] Pisownia j, i po spółgłoskach
Zasadniczo po spółgłoskach (poza s, z, c) zarówno przed spółgłoską, jak i przed samogłoską, bez względu na wymowę piszemy literę i:
biuro, bufiasty, diaskop, dieta, fiasko, giaur, giąć, hiacynt, kalafior, kierat, kiosk, miasto, mikrus, monarchia, piach, pilot, przygięty, ring, tiara, wiara, wiosło, zięba, zimno
UWAGA: W niewielkiej grupie wyrazów, zwłaszcza pochodzenia obcego, zasada ta nie znajduje odzwierciedlenia w pisowni. Piszemy zatem: aranjaki, babeszjoza, Banja Luka, Chjeno-Piast, Czuwaszja, gjuwecz, Medjugorie, Oranje, Oranjestad, Tanjug, tjandi, Trietjakow, Uljanowsk itp.
Odstępstwem od tej zasady jest pisownia j po przedrostkach zakończonych na spółgłoskę, np.
nadjechać, nadjeść, objadać się, objąć, odjąć, odjechać, odjemna, odjemnik, podjudzić, przedjagielloński,
a także po cząstce zd-, np. zdjąć, zdjęcie.
Po spółgłoskach s, z, c przed samogłoską pisownię tę związać można z wymową i jest ona następująca:
a) gdy wymawiamy połączenia spółgłosek sj, zj, cj, piszemy j, np.
Hortensja, pensja, Malezja, poezja, Tunezja, audiencja, deprawacja, kolacja, owacja (choć przy tej samej wymowie grupy sj piszemy jednak Siena, Siuks);
b) gdy wymawiamy spółgłoski s, z, c, piszemy i, np.
sigma, Zimbabwe, circa, cis-moll;
c) gdy wymawiamy spółgłoski miękkie ś, ź, ć, piszemy i, np.
sianko, sierpień, siewca, sikorka, poziomka, ziewam, zimny, zioła, ciarki, cichcem, ciepło, cisza, zacisną.
W przypadku pisowni imienia Maria dopuszcza się także archaiczną postać Maryja, jednakże tylko wówczas, gdy to imię odnosi się do Matki Boskiej. Dwojaka pisownia możliwa jest w przypadku tryumf i wyrazów pochodnych: dopuszcza się bowiem także pisownię triumf, triumfalny, triumfować itd.
... >>

Powiedz to inaczej

Zmieniają się czasy,
zmieniają się słowa

Zobacz w Słowniku języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, jak przez pół wieku zmieniło się słowo inkorporacja
Więcej słów
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego