• Na czasie
    Zobacz, jak wiele pułapek, leksykalnych dwuznaczności i tautonimów czyha na styku świata Hanysów i Goroli. Zapraszamy do pełnych humoru rozmów polsko-śląskich w książce Joanny Furgalińskiej „Achim Godej” oraz do naszej galerii ‘ślónskiej godki’.
    >>
  • Łatwo pomylić
    HOŻY
    Pokusa używania w zapisie tego przymiotnika ch bierze się poniekąd stąd, że w wymowie jest identyczny z mnogim męskoosobowym przymiotnikiem chorzy, od którego jednak
    znaczeniowo jest bardzo odległy. Hoży jest właśnie zdrowy, nawet więcej niż zdrowy, co dałoby się lepiej usłyszeć, gdybyśmy wymawiali dźwięczne h zamiast bezdźwięcznego, szepcząco rozlazłego ch. Podobnie hu ha jest o wiele bardziej dziarskie od poczciwie ocieplającego chuchania.
    Jerzy Bralczyk
    >>
  • To ciekawe
    Cienko prząść
    Czyli: cierpieć biedę; także: ciężko chorować. Kiedy mamy mało przędziwa, przędziemy cienko. A gdzie cienko, tam się rwie. Słowo cienko odnosi się do spraw, sytuacji nie najlepszych.
    Cienko z nami to tak, jak krucho. Człowiek też może być cienki, na przykład Bolek. Gdy niewiele może, mówimy, że jest za cienki na wiele spraw. Kiedy nić naszego żywota jest cienka, Parki, które ją przędą, pewnie niedługo ją przetną. I tak się skończy cienkie nasze życie.
    Jerzy Bralczyk
    >>
Słowo dnia: naprawdę

Czy wiesz, że?

Mówimy „Każdy jest kowalem swojego losu”, mając na myśli to, że każdy sam kształtuje swoje życie i sam jest odpowiedzialny za to, co go spotyka.
Więcej przysłów

Zasady pisowni

Pisownia j, i na początku wyrazu:
a) przed literą oznaczającą samogłoskę — zgodnie z wymową — piszemy j, np.
jagoda, jaźń, jądro, jąkała, jątrzyć, jedzenie, Jeremi, jęk, język, jodła, Józefa, jubiler, Jurek;
b) przed literą oznaczającą spółgłoskę piszemy i, np.
igła, ikona, impreza, indyk, integrysta, Irena.
... >>

Zmieniają się czasy,
zmieniają się słowa

Zobacz w Wielkim słowniku W. Doroszewskiego, jak przez pół wieku zmieniło się słowo gen
Więcej słów