• Na czasie
    Zobacz, jak wiele pułapek, leksykalnych dwuznaczności i tautonimów czyha na styku świata Hanysów i Goroli. Zapraszamy do pełnych humoru rozmów polsko-śląskich w książce Joanny Furgalińskiej „Achim Godej” oraz do naszej galerii ‘ślónskiej godki’.
    >>
  • Łatwo pomylić
    JAKBY
    Czy może jednak jak by? Jakbym czy raczej jak bym? Jak bym chciał powiedzieć, że coś jest bardzo podobne do czegoś, że jest prawie czymś, że może coś udawać lub zastępować, że nie jestem pewien, czy to naprawdę to,
    ale może tak, to pisałbym łącznie. Tego jestem jakby pewien. Ale gdybym chciał wyrazić warunek, niepewność czy pytanie, wybrałbym pisownię rozłączną. Jak by wyglądało, gdybym w tym zdaniu jak z by połączył?
    Jerzy Bralczyk
    >>
  • To ciekawe
    PROMOCJA
    Dawniej słowo to oznaczało przede wszystkim zdanie ucznia do następnej klasy, używane też było na oznaczenie nadania stopnia oficerskiego lub tytułu naukowego.
    Teraz jest w powszechnym użyciu i oznacza popularyzowanie, upowszechnianie. Promować możemy niemal wszystko, nawet siebie, ale nie na oficera ani do kolejnej klasy.
    Jerzy Bralczyk
    >>
Słowo dnia: ekspertyza

Czy wiesz, że?

Mówimy „Nie święci garnki lepią”, mając na myśli to, że nie trzeba być nikim wyjątkowym, aby wykonać jakąś pracę.
Więcej przysłów

Zasady pisowni

Pisownia wyrażeń typu dziko rosnący, lekko strawny, nowo otwarty
Wyrażenia, w których pierwszy człon jest przysłówkiem, a drugi jest imiesłowem odmiennym lub przymiotnikiem określanym przez ten przysłówek, traktuje się jako zestawienia i pisze rozdzielnie, np.
cicho pisząca (maszyna), daleko idący (wniosek), dziko rosnący, jednakowo brzmiący, wolno stojący (dom);
biało nakrapiany, świeżo malowany, wysoko kwalifikowany, zdalnie kierowany;
blisko spokrewniony, ostro zakończony;
ogólnie przyjęty, ostro kuty;
nowo mianowany, nowo powstający, nowo przyjęty, ciężko strawny (ale także: ciężkostrawny), lekko strawny (ale także: lekkostrawny), łatwo zapalny, trudno czytelny;
czysto naukowy, czysto praktyczny, lśniąco biały, rdzennie polski, ściśle naukowy, średnio zamożny (ale także: średniozamożny), wiecznie młody.
UWAGA: Niektóre wyrażenia tego typu scaliły się i traktowane są jako wyrazy pisane łącznie. Oznacza to, że składniki tych połączeń nie wykazują już doraźnej cechy obiektu, do którego się odnoszą, lecz — niekiedy ze zmianą znaczenia — stanowią o jego trwałej właściwości, np.
dalekowidzący, krótkowidzący (o kimś z wadą wzroku),
jasnowidzący (= jasnowidz), ale: jasno widzący skutki swego postępowania,
klej szybkoschnący, ale: szybko schnąca tkanina,
płyta długogrająca (= longplay), ale: długo grająca orkiestra,
słabowidzący, słabosłyszący (= schorzenia), ale: kierowca słabo widzący drogę, uczeń słabo słyszący podpowiedź,
średnioroczny (= obliczony w skali roku), ale: średnio roczny pobyt za granicą (= trwający około jednego roku),
wszystkowidzący (= bystry), ale: wszystko widzący (wokół siebie),
wszystkowiedzący (= mądry), ale: wszystko wiedzący (o czymś),
zestaw głośnomówiący, ale: głośno mówiący nauczyciel.
... >>

Zmieniają się czasy,
zmieniają się słowa

Zobacz w Wielkim słowniku W. Doroszewskiego, jak przez pół wieku zmieniło się słowo abcug
Więcej słów