• Na czasie
    dopalacz
    1. «substancja naturalna lub syntetyczna (albo mieszanka tych substancji), o działaniu odurzającym lub pobudzającym, zbliżonym do działania narkotyku»
    2. «urządzenie w układzie wydechowym silnika samochodowego redukujące szkodliwe składniki w spalinach»
    3. «w silniku turboodrzutowym: urządzenie do spalania dodatkowego paliwa w celu zwiększenia siły ciągu silnika»
  • Łatwo pomylić
    PÓŁKOWNIK, PUŁKOWNIK
    Półkownik to żartobliwe określenie filmu zatrzymanego przez cenzurę i nie dopuszczonego do dystrybucji, a więc odłożonego na półkę: „O ile zaś w II Rzeczypospolitej film (w początkach niemy) chętnie sięgał po tematykę powstańczą, to w Polsce Ludowej stała się ona tabu.
    W Młodości Chopina nie pokazano, od czyich kul giną młodzi uczestnicy listopadowej insurekcji, z filmu o Jarosławie Dąbrowskim wynikałoby, iż powstanie roku 1863 przygotowali rosyjscy oficerowie przy wsparciu niektórych Polaków. Kiedy zaś już w okresie stanu wojennego zostanie nakręcony Szwadron, to na dobrych parę lat podzieli on losy innych «półkowników»” (J. Tazbir, Silva rerum historicarum). Pułkownik zaś to oficer w wojsku, historycznie (a często i współcześnie) dowódca pułku. Dawniej zarówno pułk, jako i pułkownik pisano przez ó, gdyż wyrazy te zostały zapożyczone z języka staroruskiego, w którym miały samogłoskę o, w polszczyźnie wymienioną na ó, a w końcu na u.
    Mirosław Bańko
  • To ciekawe
    Pusty śmiech
    Czyli: śmiech w sytuacji braku rzeczywistego powodu, także: absurd. Śmiechem możemy wyrazić nasz stosunek do sprawy: spontanicznym – szczery, udawanym – uważany za właściwy.
    Pusty śmiech to albo spontaniczna reakcja na nie wiadomo co, albo słowne stwierdzenie, że uważamy coś za nonsensowne, niemożliwe. On miałby to zrobić? Pusty śmiech! czyli śmiej się pan z tego!. Ten pierwszy pusty śmiech jest zwykle głośny, drugiego nie słychać.
    Jerzy Bralczyk
Słowo dnia: barter

Czy wiesz, że?

Mówimy „Jak się człowiek śpieszy, to się diabeł cieszy”, mając na myśli to, że w chwilach pośpiechu pojawiają się nieoczekiwane trudności.
Więcej przysłów

Zasady pisowni

[23] Połączenia literowe kie, ke, gie, ge
Zgodnie z wymową ogólnopolską zarówno w wyrazach rodzimych, jak i zapożyczonych, ale od dawna już przyswojonych, piszemy połączenia literowe kie, gie, np.
bukiet, kiedyś, kieliszek, kiełznać, kiermasz, kierownik, kieszonkowiec, krokiet, krótkie, okienko, pakiet, sukienny, śląskie; Algier, angielski, bagienny, ceregiele, cyngiel, Giedymin, giełda, Giewont, higieniczny, igielnik, Jagiełło, kręgiel, magiel, nagie, ogień, ogier, Olgierd, pręgierz, progiem, szwagier, Walgierz, żagiel, Żegiestów.
W wyrazach zapożyczonych mniej przyswojonych obowiązuje zgodna z wymową ogólnopolską pisownia ke, ge, np.
doker, dżokej, hokej, keczup, kelner, marketing, poker, spiker; agent, geriatra, hegemon, legendarny, wegetacja, wegetarianizm.
Piszemy ke również w terminach naukowych, np.
kefalometria, keloid, kelwin, kenozoik, ketmia.
Zawsze ge piszemy w zapożyczeniach grecko-łacińskich zaczynających się na geo-, gen-, np.
geografia, geometria, geopolityka, geostrefa, generalia, generalizować, generator, genetyka.
... >>

Zmieniają się czasy,
zmieniają się słowa

Zobacz w Słowniku języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, jak przez pół wieku zmieniło się słowo cholernik
Więcej słów
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego