• Na czasie
    bohater
    1. «osoba, która odznaczyła się męstwem»
    2. «główna postać w utworze literackim, filmie, operze itp.; też: postać reprezentatywna dla danego utworu, okresu»
    3. «osoba chwilowo skupiająca na sobie uwagę otoczenia»
    4. mit. gr. «postać o nadludzkich cechach»

    • bohaterski • bohatersko • bohaterstwo • bohaterka
  • Łatwo pomylić
    DRUH
    Jedno z rzadkich polskich słów z samym h na końcu. Druh, w przyjaźni wyparty dziś przez przyjaciela, zachował się w harcerstwie. Bliski, nie tylko brzmieniem, duchowi – zwłaszcza gdy uważamy, że druh powinien dodawać nam ducha.
    I być zuchem. Samo h, bo jest drużyna. Żeński (dziewczęcy) odpowiednik druha to druhna, obecna nie tylko w drużynie, lecz i przy ślubie. Tam spotykani byli i druch, i druchna, i bywa drużka, ale tej dróżka utrudnia drogę do tekstów.
    Jerzy Bralczyk
  • To ciekawe
    UTOPIA
    to pomysł nie do zrealizowania, piękna i nierealna idea.
    Dotyczy społeczeństwa: wielkie utopie, zakładające powszechną szczęśliwość, wywołały sporo nieszczęść, inne popychają świat naprzód (jeśli on toczy się naprzód). Drobnych mrzonek nie nazywajmy utopiami.
    Jerzy Bralczyk
Słowo dnia: kreacja

Czy wiesz, że?

Mówimy „Na złodzieju czapka gore”, mając na myśli zachowanie kogoś, kto zrobił coś niestosownego i boi się, że to wyjdzie na jaw.
Więcej przysłów

Zasady pisowni

85. Znaki oddzielające. Uwagi ogólne
Mamy do dyspozycji trzy znaki o funkcji oddzielającej: kropkę, która jest najsilniejszym z nich, średnik i przecinek. Funkcję taką, oprócz swej podstawowej funkcji, mogą pełnić również wykrzyknik, pytajnik oraz wielokropek. Gdy dochodzi do zastąpienia kropki przez jeden z wymienionych znaków, granica pomiędzy wypowiedzeniami jest sygnalizowana za pomocą dużej litery rozpoczynającej następne wypowiedzenie.
Różnicę w użyciu kropki, średnika i przecinka pokazuje następujący przykład:
Podobnie malarze dążyli do oddania złudnych iluzji; nie dbali o odtworzenie przedmiotu tak, jak on wygląda, gdy się na niego patrzy z bliska, ze wszystkich stron; malowali go tak, jakim się wydawał z daleka, w blasku światła lub w półmroku.
(J. Białostocki)
To rozbudowane wypowiedzenie składa się z trzech względnie samodzielnych i współrzędnych względem siebie całości. Dwie pierwsze zostały oddzielone średnikami, trzecią — końcową — zamyka kropka. W obrębie drugiej i trzeciej części wypowiedzenia autor zastosował dodatkowo przecinki w celu podkreślenia budowy składniowej tych wypowiedzeń.
... >>

Zmieniają się czasy,
zmieniają się słowa

Zobacz w Słowniku języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, jak przez pół wieku zmieniło się słowo anarchizm
Więcej słów
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego