• Na czasie
    miłość
    1. «głębokie uczucie do drugiej osoby, któremu zwykle towarzyszy pożądanie»
    2. «silna więź, jaka łączy ludzi sobie bliskich»
    3. «poczucie silnej więzi z czymś, co jest dla kogoś wielką wartością»
    4. «głębokie zainteresowanie czymś, znajdowanie w czymś przyjemności»
    5. «obiekt czyichś uczuć i pragnień»
    6. «pożycie seksualne»
  • Łatwo pomylić
    ORYGINALNY
    Łacińskie originalis oznaczało coś pierwotnego, początkowego. To, co pierwotne, jest prawdziwe, to nie kopia, to oryginał. Pierwotny tekst lub prawdziwe dzieło artysty. Jeśli jest jedyne, może się wydać odmienne, dziwne, dziwaczne. Oryginał to człowiek oryginalny, dziwak. Tyle znaczeń, że słowo nie wydaje się specjalnie oryginalne. A z pisownią kłopoty, bo nieakcentowane y, wywodzące się z i, w wymowie rzadko obecne, chce zniknąć i z pisma.
    Jerzy Bralczyk
  • To ciekawe
    BUTONIERKA
    Butonierką niektórzy nazywają kieszonkę z przodu marynarki, dowody na to można znaleźć nawet w literaturze, por. „Jest tego tyle, że wystarczyłoby na uszycie krawata oraz dwu chustek do butonierki” (J. Broszkiewicz, Doktor Twardowski). Znaczenie utrwalone w języku i obecne w słownikach jest jednak inne – butonierka to przecięcie w klapie marynarki, w które można włożyć np. goździk. Dawniej służyło jako zapięcie, co widać w jego francuskiej nazwie boutonnière, pochodnej od słowa bouton ‛guzik’.
    Mirosław Bańko
Słowo dnia: flądra

Czy wiesz, że?

Mówimy „Szkoda czasu i atłasu”, mając na myśli rzecz lub zajęcie mało warte, którym nie warto poświęcać wysiłku. (Powiedzenie przypisywane królowi Stanisławowi Augustowi, który miał w ten sposób ocenić przyniesiony mu panegiryk pewnego poety, napisany na atłasie).
Więcej przysłów

Zasady pisowni

[383] Przecinek między połączonymi bezspójnikowo jednorodnymi częściami zdania
Przecinek stawiamy pomiędzy połączonymi bezspójnikowo jednorodnymi częściami zdania:
a) podmiotami, np.
Lekkoatleci, piłkarze, pływacy i inni sportowcy wyjadą na igrzyska olimpijskie.
Do osobliwości świata zwierzęcego w Polsce należą: żubr, bóbr, łoś, wilk, niedźwiedź, żbik, ryś i kozica.
b) dopełnieniami, np.
Opowiadał to już rodzicom, kolegom, znajomym.
Lubiła czekoladę, cukierki, lody.
c) przydawkami równorzędnymi, np.
Minął kolejny dzień senny, monotonny, nudny.
Zostawił po sobie rękopis bez wstępu, bez zakończenia, bez przypisów.
Natomiast przydawki nierównorzędne, to znaczy takie grupy przydawek, z których pierwsza określa połączenie drugiej przydawki i określanego przez nią rzeczownika, nie są oddzielane przecinkiem, np.
Pierwszy powojenny film polski dotyczył kwestii okupacyjnych [pierwszy → (powojenny → film); pierwszy z powojennych filmów].
Współczesna polska literatura ma wiele tłumaczeń na języki obce [współczesna → (polska → literatura); współczesna część polskiej literatury].
Nie oddziela się również przydawek wyznaczających zakres określanego rzeczownika:
Podróżni jadący tym pociągiem są obowiązani mieć miejscówki [ci z podróżnych, którzy jadą tym pociągiem].
Robotnikom zatrudnionym przy budowie mostu zapewniono bezpieczne warunki pracy [tym spośród robotników, którzy zostali zatrudnieni przy budowie mostu].
d) Okoliczniki jednorodne (czyli dwa okoliczniki miejsca, sposobu, czasu itd.) oddzielamy przecinkiem, jeśli:
— okolicznik, który występuje na drugim miejscu, jest bliższym określeniem pierwszego, np.
W ubiegłym tygodniu, w środę, wrócił z Australii.
Wóz stał zawsze na podwórzu, przy samej stodole.
— tworzą przykładowe wyliczenie, np.
Pracował w instytucie, w bibliotece, w domu.
Mieszkałem w Krakowie, w Poznaniu, w Łodzi.
W pozostałych wypadkach okoliczników nie rozdzielamy przecinkami. Toteż należy pisać:
Spotkałem go na ulicy późnym wieczorem [okoliczniki niejednorodne — miejsca i czasu].
Postąpiłem wczoraj bardzo głupio [okoliczniki niejednorodne — czasu i sposobu].
... >>

Zmieniają się czasy,
zmieniają się słowa

Zobacz w Słowniku języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, jak przez pół wieku zmieniło się słowo implikacja
Więcej słów
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego