Typ tekstu: Książka
Autor: Błoński Jan
Tytuł: Forma, śmiech i rzeczy ostateczne
Rok: 1994
odganiać natrętów.
Tym samym czyni jednak dokładnie to samo co partnerzy... Tak właśnie buduje się powieściowy świat Gombrowicza. Forma jest w nim środkiem (a właściwie medium, koniecznym pośrednikiem) poznania. Ale także - a w Ferdydurke może bardziej - środkiem porozumienia. Gdyby bowiem nie było form, czyli gotowych kodów werbalnych, gestycznych, obyczajowych i mnóstwa innych... obcowanie człowiecze byłoby niesłychanie utrudnione, powolne, prymitywne. Im więcej form - zdaje się myśleć Gombrowicz - tym wyższa cywilizacja, bo tym szybsza i rozmaitsza komunikacja między ludźmi.
Dlatego także człowiek pozwala się tak ugniatać i naciskać. Czuje, że nie może istnieć samoistnie, bo mało co samotnie zrozumie i odczuje. W samotności
odganiać natrętów.<br>Tym samym czyni jednak dokładnie to samo co partnerzy... Tak właśnie buduje się powieściowy świat Gombrowicza. Forma jest w nim środkiem (a właściwie medium, koniecznym pośrednikiem) poznania. Ale także - a w Ferdydurke może bardziej - środkiem porozumienia. Gdyby bowiem nie było form, czyli gotowych kodów werbalnych, gestycznych, obyczajowych i mnóstwa innych... obcowanie człowiecze byłoby niesłychanie utrudnione, powolne, prymitywne. Im więcej form - zdaje się myśleć Gombrowicz - tym wyższa cywilizacja, bo tym szybsza i rozmaitsza komunikacja między ludźmi.<br>Dlatego także człowiek pozwala się tak ugniatać i naciskać. Czuje, że nie może istnieć samoistnie, bo mało co samotnie zrozumie i odczuje. W samotności
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego