Typ tekstu: Książka
Autor: Choiński Adam
Tytuł: Jeziora kuli ziemskiej
Rok: 2000
wiosennego. Między ciepłą wodą powierzchniową, określaną mianem epilimnionu (lub warstwą nadskokową), a zimną wodą przydenną, zwaną hipolimnionem (warstwą podstawową lub podskokową), zalega warstwa o temperaturze pośredniej, czyli metalimnion (termoklina lub warstwa skoku termicznego). Epilimnion ma temperaturę zbliżoną do temperatury powietrza, ale może on wykazywać pewne zróżnicowanie termiczne w pionie, z reguły jednak wynosi ono kilka stopni Celsjusza. Miąższość epilimnionu i jego udział w całej masie wód zależy od wielkości jeziora i jego głębokości maksymalnej. Im bowiem większa powierzchnia akwenu, tym jest większa efektywna długość rozbiegu fal, a zatem głębsze mieszanie wód. W metalimnionie występują maksymalne gradienty temperatury, które mogą dochodzić nawet
wiosennego. Między ciepłą wodą powierzchniową, określaną mianem epilimnionu (lub warstwą nadskokową), a zimną wodą przydenną, zwaną hipolimnionem (warstwą podstawową lub podskokową), zalega warstwa o temperaturze pośredniej, czyli metalimnion (termoklina lub warstwa skoku termicznego). Epilimnion ma temperaturę zbliżoną do temperatury powietrza, ale może on wykazywać pewne zróżnicowanie termiczne w pionie, z reguły jednak wynosi ono kilka stopni Celsjusza. Miąższość epilimnionu i jego udział w całej masie wód zależy od wielkości jeziora i jego głębokości maksymalnej. Im bowiem większa powierzchnia akwenu, tym jest większa efektywna długość rozbiegu fal, a zatem głębsze mieszanie wód. W metalimnionie występują maksymalne gradienty temperatury, które mogą dochodzić nawet
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego