despotyczny

Wielki słownik ortograficzny PWN

despotycz•ny; -ni; -niej•szy

Słownik języka polskiego PWN

despota
1. «władca mający nieograniczoną władzę, rządzący krajem w sposób bezwzględny»
2. «człowiek wymagający bezwzględnego posłuszeństwa»

• despotyczny • despotycznie • despotyczność • despotka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... tego, czego się dorobiłeś. Z tego powodu przegrali komuniści i despotyczne imperia. Prywatna własność to klucz do przedsiębiorczości i pracowitości. Trzeba...
  • ... jako niezależną trybunę polityczną. Cenił swą niezależność, a nawet możność despotycznego kierowania trupą.
    Pewna historyjka jest wiele mówiąca. De Gaulle proponował...
  • ... rozsądnej Jo, partnerki współczesnego Prometeusza z mądrej przypowieści o słabości despotycznej władzy owładniętej lękiem, czyli z Prometeusza Jerzego Andrzejewskiego (obydwa spektakle...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego