mianowanie

Wielki słownik ortograficzny PWN

mianować -nuję, -nują

Słownik języka polskiego PWN

mianować
1. «nadać komuś tytuł lub godność»
2. «powierzyć komuś stanowisko lub funkcję»
liczba mianowana «liczba, przy której jest podana nazwa jednostki»
mianować się
1. «nadać sobie jakąś nazwę lub określenie»
2. «nadać sobie jakąś godność lub tytuł»
roztwór mianowany «roztwór o znanym stężeniu molowym określonego składnika lub o znanym mianie»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

wybrać i mianować
9.09.2012
Szanowni Państwo,
wątpliwości moje budzą wszelkie wybory i ich wyniki. Czy zwycięzca został przez wszystkich wybrany na prezydenta, czy prezydentem? Czy posłowie wybrali Iksa na prezesa NBP, czy prezesem? Moim zdaniem na, ale w mediach nagminnie wręcz używa się formy narzędnika. A jak jest z mianowaniem? Czy Iks został mianowany dyrektorem, czy na dyrektora?
Oznaczenia liczb jednakowo mianowanych
6.09.2018
Szanowni Państwo!
Napotkałam ostatnio problem i nie znalazłam rozwiązania: w jaki sposób należy zapisać przedział procentowy? Czy powinno to być od 6% do 9%? Czy od 6 do 9%? Czy oba zapisy są poprawne?
Z wyrazami szacunku
Czy odmieniać tybet, teba, czati, erpatre, tesem, tessarakonteres?
19.09.2019
Szanowni Państwo,
czy odmiana słów lub jej brak w poniższym zdaniu jest prawidłowa?
W pierwszej tebet (1) umieszczono mumię czati (2), a do następnej teba (1) włożono truchło erpatra (3), pięć zmumifikowanych tesem (4) oraz miniatury dwóch tessarakonteres (5).

Z poważaniem
Witold Milczarek

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia.

    Oddział 3
    Stosunek pracy na podstawie
    mianowania

    Art. 76. Stosunek pracy nawiązuje się na podstawie mianowania w...
  • ... Londynie, Gustav Steengracht von Moyland.
    Podsekretarzami stanu w tym ministerstwie
    mianowano również Andora Hencke - byłego chargé d'affaires w Pradze, oraz dr...
  • ... dla stolarzy, Bergowie wyrzucili go za bramę.
    Na jego miejsce
    mianowany został majstrem starszy z braci Słupeckich. I ten pokazał, co...

Encyklopedia PWN

roztwór o znanym stężeniu molowym określonego składnika lub — w przypadku roztworu używanego do miareczkowania — o znanym mianie.

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego