nieskończony

Wielki słownik ortograficzny PWN

nie•skoń•czony (bezkresny; nieustający): ciąg nieskończony, iloczyn nieskończony (mat.)
nie•skoń•czony (którego nie dokończono)

Słownik języka polskiego PWN

nieskończony
1. «niemający końca»
2. «trwający niezwykle długo; też: osiągający najwyższy stopień nasilenia»
3. mat. «niedający się zapisać za pomocą skończonej liczby wyrażeń»

• nieskończenie
ciąg nieskończony mat. «ciąg mający nieskończenie wiele wyrazów»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego