obycie

Wielki słownik ortograficzny PWN

obyty; obyci
obyć się obędę się, obędziesz się, obędą się; obądź się, obądź•cie się

Słownik języka polskiego PWN

obycie
1. «umiejętność odpowiedniego zachowania się»
2. «oswojenie się z czymś wskutek ciągłego obcowania, stykania się z czymś»
obyty
1. «umiejący się odpowiednio zachować w towarzystwie»
2. «przyzwyczajony do czegoś, znający się na czymś»
obyć sięobywać się
1. «poradzić sobie bez kogoś lub czegoś»
2. «zadowolić się czymś niewielkim»
3. «wydarzyć się lub odbyć się bez konfliktów, ofiar itp.»
4. daw. «przyzwyczaić się do czegoś»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego