kultura

Wielki słownik ortograficzny PWN

kul•tura -urze, -urę; -ur

Słownik języka polskiego PWN

kultura
1. «materialna i umysłowa działalność społeczeństw oraz jej wytwory»
2. «społeczeństwo rozpatrywane ze względu na jego dorobek materialny i umysłowy»
3. «odpowiednio wysoki poziom rozwoju społeczeństwa w jakimś zakresie»
4. «umiejętność obcowania z ludźmi»
5. «sztuczna hodowla komórek, tkanek, organów lub całych mikroorganizmów»
6. «rodzaj, gatunek lub odmiana rośliny uprawiane na danym terenie w celach użytkowych; też: teren uprawy tej rośliny i sama uprawa»
7. «struktura gleby uprawnej osiągana w wyniku zabiegów agrotechnicznych i racjonalnej gospodarki; też: te zabiegi i gospodarka»

• kulturowy • kulturowo
kultura abwilska «kultura starszego paleolitu w Europie»
kultura aszelska «kultura paleolityczna»
kultura duchowa «ogół dzieł naukowych, literackich i dzieł sztuki tworzących dorobek ludzkości w danym okresie historycznym»
kultura egejska «kultura rozwijająca się w neolicie i epoce brązu w basenie Morza Egejskiego»
kultura fizyczna «dziedzina obejmująca naukę o wychowaniu fizycznym, sport, higienę osobistą oraz racjonalną organizację czynnego wypoczynku»
kultura grobów kurhanowych «kultura epoki brązu charakteryzująca się kurhanami bogato wyposażonymi w broń i ozdoby z brązu»
kultura halsztacka «kultura epoki żelaza rozwijająca się w zachodniej i środkowej Europie»
kultura helleńska «kultura grecka od czasów najdawniejszych do podbojów Aleksandra Wielkiego»
kultura masowa «kultura oparta na funkcjonowaniu środków masowej informacji, przeznaczona dla rozproszonej, licznej i zróżnicowanej publiczności»
kultura materialna «ogół dóbr materialnych oraz środków i umiejętności technicznych społeczeństwa w danym okresie historycznym»
kultura mykeńska «kultura rozwijająca się w II tysiącleciu p.n.e. we wschodniej części Morza Śródziemnego»
dom kultury «budynek mieszczący lokale kulturalno-rozrywkowe, jak czytelnia, sala kinowa, świetlica»
filozofia sztuki, nauki, kultury itp. «nauka zajmująca się ogólnymi rozważaniami na temat istoty i struktury sztuki, nauki, kultury itp.»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

kultura języka w sieci
25.04.2002
Chciałabym się dowiedzieć, czy z punktu widzenia kultury języka istnieją jakieś specjalne zasady konstruowania, pisania e-maili? Czy najlepiej po prostu stosować zasady dotyczące listów tradycyjnych?

Pozdrawiam,
Aleksandra Sobieraj
kultura osobista
9.04.2002
Poproszę o definicję pojecia "kultura osobista". Niestety nie mogę takiej definicji znaleźć w Internecie.
K.S.
obchody Europejskiej Stolicy Kultury?
19.10.2013
Szanowni Państwo,
Wrocław w 2016 roku będzie nosił tytuł Europejskiej Stolicy Kultury. W wielu publikacjach pojawia się sformułowanie obchody Europejskiej Stolicy Kultury. Czy jest ono poprawne? Europejska Stolica Kultury to tytuł przyznawany miastu, czy można tę nazwę potraktować także jako wydarzenie?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... przyszedł prosto z posiedzenia związanego z tworzeniem fundacji na rzecz kultury polskiej.
    O czym tam była mowa, powiem Państwu później, natomiast...
  • ... ojczyznę Polaków. Bez państwa narody żyją – jak Grecja; bez kultury giną, znikają. Miejsce narodu w świecie wyznacza jego kultura.
    Trudno...
  • ... Paryż 1988) oraz - wespół z wydawnictwem Puls - pracę zbiorową o Kulturze, zawierającą artykuły autorów polskich i obcych (O Kulturze. Wspomnienia i...

Encyklopedia PWN

kultura
[łac.],
jeden z najbardziej popularnych terminów nauk humanistycznych i społecznych (określanych przez niektórych teoretyków jako nauki o kulturze w odróżnieniu od nauk o przyrodzie), a także języka potocznego, w którym jednak ma zwykle inne znaczenie i silne zabarwienie wartościujące.
tygodnik kult.-społ., wyd. w Warszawie 1963–81;
tygodnik kult.-społ., wyd. w Warszawie 1985–90;
roln. wychodzący z użycia termin na określenie uprawy roli i roślin, także rośliny uprawnej;
miesięcznik polit.-kult., ukazujący się 1947–2000 na emigracji, początkowo w Rzymie (nr 1), od 1948 w Paryżu.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego