doświadczenie

Wielki słownik ortograficzny PWN

do•świad•czyć -d•czę, -d•czą; -dcz•cie

Słownik języka polskiego PWN

doświadczenie
1. «ogół wiadomości i umiejętności zdobytych na podstawie obserwacji i własnych przeżyć»
2. «wydarzenie, zwłaszcza przykre, które wpłynęło na czyjeś życie»
3. «wywoływanie lub odtwarzanie zjawiska w sztucznych warunkach»
4. «w filozofii: całokształt procesu postrzegania rzeczywistości lub ogół postrzeżonych faktów»
doświadczony «mający doświadczenie, biegły w czymś»
doświadczyćdoświadczać
1. «doznać czegoś»
2. «poddać kogoś lub coś próbie»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Doświadczenie w czymś a doświadczenie z czymś
24.02.2016
Szanowni Państwo,
czy w poniższym zdaniu powinnam napisać: doświadczenia z pilotowaniem czy w pilotowaniu? Adam pracował nad książką opartą na swoich doświadczeniach z pilotowaniem samolotów.

Dziękuję za pomoc.
Z poważaniem
Czytelniczka
Cudze doświadczenie i cudza wiedza
4.05.2017
Czy poprawne jest sformułowanie cudzego doświadczenia i wiedzy? Czy powinno raczej brzmieć cudzych doświadczenia i wiedzy?
Doświadczyć czego
11.09.2018
Chciałabym się zapytać o to, która forma jest poprawna.
To trzeba było doświadczyć czy Tego trzeba było doświadczyć?

Jakie są zasady odmieniania to w zdaniach tego typu?

Z góry dziękuję za odpowiedź i pozdrawiam.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... rozmieszczonych w odległościach równych 1/3 rozpiętości przęsła.
    Jak wykazują
    doświadczenia, najbardziej celowe jest zastosowanie do betonu cementu marki 150 lub...
  • ... pytania dotyczące doktryny religijnej, a zaniedbanie tego obowiązku było
    karane.
    Doświadczenie zen jest doświadczeniem intersubiektywnym, ponieważ
    może, a nawet powinno, być...
  • ... No fajnie, kurde, o zajebiście kurwa, ale ma pan zajebiste doświadczenie, kurde. Ja mówię Ja pierdolę, kurwa. Zawsze słyszałem, że no...

Encyklopedia PWN

filoz. kategoria teoriopoznawcza, oznaczająca całokształt procesu postrzegania rzeczywistości lub ogół postrzeżonych faktów;
ogół wiadomości zdobytych na podstawie obserwacji i przeżyć; znajomość życia, rzeczy i ludzi; zasób umiejętności, praktyka, wprawa.
stan psychiczny wynikający z doświadczenia obecności świętości (sacrum).
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego