ogonek
Wielki słownik ortograficzny PWN*
ogonek -n•ka, -n•kiem; -n•ki, -n•ków
Słownik języka polskiego PWN*
ogonek
• ogonkowy
1. zdr. od ogon w zn. 1, 3.
2. pot. «rząd ludzi stojących jeden za drugim i czekających na coś»
3. «znaczek w kształcie odwróconego przecinka dopisywany u spodu niektórych liter, np. przy literach ą, ę»
4. «krótka łodyżka utrzymująca owoc na gałęzi»
5. «wąska część liścia, na której osadzona jest blaszka»
• ogonkowy
Porady językowe
Ciekawostki
Korpus Języka Polskiego PWN
Znaleziono w książkach Grupy PWN
Trwa wyszukiwanie...
![](/theme/Dictionary/img/spinner.gif)