przyroda

Wielki słownik ortograficzny PWN

przyroda -dzie, -dę

Słownik języka polskiego PWN

przyroda
1. «ziemia, woda i powietrze wraz z żyjącymi na nich i w nich roślinami i zwierzętami»
2. «przedmiot nauczania w szkole podstawowej, obejmujący wiadomości z tego zakresu; też: lekcja tego przedmiotu»
ochrona przyrody «działalność mająca na celu zachowanie lub restytuowanie cennych tworów przyrody»
pomnik przyrody «roślina, skała itp. prawnie chronione ze względu na wartość przyrodniczą, estetyczną lub ze względów historycznych»
zabytek przyrody «element przyrody chroniony ze względu na swą wartość naukową i historyczną»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

kłopoty z imieniem
17.04.2013
Dzień dobry,
zakładając, że ostatnie dwa wyrazy to określenia słowa imię (czyli po prostu jest to to imię, tzn. dwa imiona), która z poniższych wersji zdania jest poprawna?
1) Przyroda jest w swojej istocie uosobieniem Mojego Imienia, Stwórca, Kształtujący.
2) Przyroda jest w swojej istocie uosobieniem Mojego Imienia, Stwórcy, Kształtującego.
3) Przyroda jest w swojej istocie uosobieniem Mojego Imienia: Stwórca, Kształtujący.
Pozdrawiam serdecznie,
Joanna R.
cudzysłów w nazwach własnych
27.02.2004
Szanowni Państwo, w jakich sytuacjach powinniśmy używać cudzysłowu w konstrukcjach typu: rezerwat przyrody „Skolczanka”, zamek „Lipowiec”, a kiedy nie jest potrzebny? Czy można go pominąć, żeby uniknąć późniejszej ewentualnej niekonsekwencji?
Pozdrawiam i dziękuję,
E. Lekan
który
10.12.2001
Witam!
Moje pytanie dotyczy konstrukcji zdań złożonych zawierajacych spójnik który. Czy który dotyczy zawsze rzeczownika poprzedzającego to słowo? Czy poniższe zdanie jest błędne: "Księga dżungli to bardzo ciekawa książka, przeznaczona głównie dla młodzieży, wydana przez Wydawnictwo ARKA, która wprowadza Cię w świat przyrody i fantazji"? Albo inny przykład: "Miała piekną zieloną spódnicę w czarne kropki, którą zakrywała rozbite kolano"?
pozdrawiam dc

Ciekawostki

Mówimy „Nic w przyrodzie nie ginie”, aby pocieszyć kogoś lub siebie, że coś, co zgubiło się lub zniknęło, na pewno odnajdzie się w jakiejś postaci.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... młodych, które wypadły z gniazd i trafiły pod opiekę miłośników przyrody. W sumie udało się odchować i wypuścić na wolność około...
  • ... służą przede wszystkim porządkowaniu obserwowanych zjawisk. Inaczej podchodzimy do struktury przyrody (krajobrazu), gdy naszym celem jest poznanie organizacji przestrzennej, inaczej - kiedy...
  • ... pojętych interesów grupowych staje się znowu groźnym elementem zagrażającym polskiej przyrodzie.
    Nakłada się na to brak wielu uregulowań prawnych. Brak nowoczesnego...

Encyklopedia PWN

ekol. zachowanie, właściwe wykorzystanie oraz odnawianie składników i zasobów przyrody żywej i nieożywionej;
jeden z gł. kierunków filoz. epoki odrodzenia, rozwijający się w krajach zachodniej Europy, gł. we Włoszech (XV–poł. XVII w.);
stowarzyszenie społeczne, zał. 1928 z inicjatywy Państwowej Rady Ochrony Przyrody, propagujące ideę ochrony przyrody i środowiska oraz jego racjonalnego kształtowania, użytkowania i odtwarzania, a także popularyzujące właściwy stosunek człowieka do przyrody.
w Polsce organ władz państw., opiniodawczy i doradczy w sprawach ochrony przyrody, działający przy ministrze ochrony środowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego