natura

Wielki słownik ortograficzny PWN

natura -urze, -urę; -ur

Słownik języka polskiego PWN

natura
1. «przyroda, zachodzące w niej zjawiska i procesy»
2. «stan pierwotny przyrody, niezmieniony przez kulturę i cywilizację»
3. «przyroda jako siła kształtująca organizmy żywe, zwłaszcza ludzi»
4. «cechy wrodzone i usposobienie człowieka; też: człowiek o określonym usposobieniu»
5. «zespół cech charakterystycznych dla określonych zjawisk, przedmiotów itp.»
6. daw. «produkty, towary, przedmioty użytkowe, zwykle jako środek płatniczy»
in natura «w naturze (nie pieniędzmi)»
martwa natura «kompozycja malarska przedstawiająca drobne przedmioty, owoce, zabite zwierzęta itp.»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego