robić

Wielki słownik ortograficzny PWN

robić -bię, -bią; rób, rób•cie

Słownik języka polskiego PWN

robić
1. «wykonywać jakąś rzecz»
2. «wykonywać jakąś czynność, zajmować się czymś lub prowadzić działalność w jakiejś dziedzinie»
3. «postępować lub zachowywać się w określony sposób»
4. «organizować coś»
5. pot. «być gdzieś zatrudnionym»
robić się
1. «być robionym – wykonywanym, przygotowywanym lub organizowanym»
2. «stawać się jakimś, zmieniać się»
3. «o porach, zjawiskach, faktach: następować, rozpoczynać się, pojawiać się»
4. pot. «zmieniać swój wygląd, uczesanie, makijaż»
5. «o wrażeniach, odczuciach, samopoczuciu: ogarniać kogoś, udzielać się komuś, często w sposób nagły i nieopanowany»
robiony «udawany, stwarzający pozory czegoś»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

robić (ileś kilometrów) pot.
robić (rzecz)
robić (w fabryce) pot.
robić (brwi, usta) pot.
nic sobie nie robić (z kogoś, z czegoś)
niewiele sobie robić (z kogoś, z czegoś)
robić ceregiele (wymawiać się) pot.
robić ceregiele (patyczkować się) pot.
robić jelenia (z kogoś) pot.
robić się (coś jakieś)
robić się (lato, dzień)
robić się (komuś jakoś)
robić się (tłok, zamieszanie)

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego