wiać

Wielki słownik ortograficzny PWN

wiać wieję, wieją; wiej•cie; wiali a. wieli
wiano -nie; wian

Słownik języka polskiego PWN

wiać
1. «o wietrze: przesuwać się z jakąś prędkością i siłą»
2. «o chłodzie, wilgoci, zapachu itp.: być odczuwalnym w dochodzącym skądś powietrzu»
3. «o ogólnym, zwykle przykrym wrażeniu: być odczuwalnym w kontakcie z czymś lub z kimś»
4. pot. «szybko uciekać»
5. «oddzielać ziarno od plew w wialni»
wiano
1. daw. «posag i wyprawa panny młodej»
2. «w dawnym prawie polskim: suma zapisywana żonie przez męża, równa sumie posagu»
wiano klasztorne «majątek wnoszony przez osobę wstępującą do klasztoru»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

podejrzane bezosobniki
17.01.2005
Witam. Jaka jest forma bezosobowa od czasownika duć? Czasownik ten notuje Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny Jerzego Podrackiego, lecz nie podano tam szukanej przeze mnie formy. Jednakże od takich czasowników, jak wiać czy dąć są formy bezosobowe (wiano, dęto)... Dziękuję za wyjaśnienia i pozdrawiam.
kierunek
25.10.2006
Wiatr północny wieje KU północy czy OD północy? Kiedy ruchy wojsk mają kierunek północny, to raczej armia nie idzie na południe. Tymczasem w encyklopedii PWN czytam, że pasaty wieją „od wyżów zwrotnikowych ku równikowemu niżowi”, ale „na półkuli północnej mają kierunek północno-wschodni”. A jeśli ktoś powie o rzece, że ma kierunek północny, to jak to zrozumieć? Wedle wojska czy wiatru?
lewant
28.04.2006
Lewant, levant czy lewanter? Która z tych form jest poprawna w odniesieniu do ‘silnego, chłodnego i wilgotnego wiatru wschodniego wiejącego m.in. na Morzu Adriatyckim’ (za: V. Anić, Veliki rječnk hrvatskoga jezika, Zagrzeb 2003)? W dostępnych mi słownikach języka polskiego nie mogę znaleźć ani jednej formy w zacytowanym znaczeniu. Czy istnieje jakaś ogólnie przyjęta zasada w tłumaczeniu nazw wiatrów lokalnych?
Serdecznie pozdrawiam i z góry dziękuję za odpowiedź, V. Sz.‑R.

Ciekawostki

Mówimy „Biednemu zawsze wiatr w oczy (wieje)” , mając na myśli to, że człowieka biednego lub pechowego zawsze spotykają nieszczęścia.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... w moje mieszkaniowe życie wkroczył pan Feliks Paciuk. Należało stąd wiać jak najprędzej.
    Renata przywitała mnie okrzykiem zdumienia i niepokoju.
    - Co...
  • ... głośno o socrealizmie, ale z lektur książek i tygodników sowieckich wiało schematyzmem i polityczną łopatologią. Żartowaliśmy sobie z bohaterów tej literatury...
  • ... upałów. Wszyscy uciekali z wody, przez cały dzień raczej nie wiało i jezioro było spokojne, ale wtedy wiatr ustał zupełnie, więc...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego