Przysłowia

 
Przysłowia
21 lutego przypada Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego. Został ustanowiony przez UNESCO w 1999 r. dla upamiętnienia wydarzeń mających miejsce w 1952 r. w miejscowości Dhaka, obecnej stolicy Bangladeszu. Zginęło tam wówczas 5 studentów, którzy domagali się nadania językowi bengalskiemu statusu urzędowego. Dzień ten ma na celu podkreślenie różnorodności językowej świata, zwrócenie uwagi na języki zagrożone i ginące. To święto ma nam uświadamiać, że chronimy język ojczysty także po to, by nie zagubić tożsamości kulturowej. Warto na co dzień dbać o jego czystość, poznać historię, bogactwo dialektów i tajniki frazeologii. A w kwestiach poprawności – zawsze warto szukać porady Ekspertów w Poradni Językowej PWN!
Poniżej dowiesz się wielu ciekawych rzeczy o przysłowiach polskich: co znaczą, jaką mają postać i w jakich kontekstach mogą być użyte.
  • Mówimy „Kto się na gorącym sparzył, ten na zimne dmucha”, mając na myśli to, że ludzie, którzy mieli negatywne doświadczenia, są przesadnie ostrożni.
  • Mówimy „Na złodzieju czapka gore”, mając na myśli zachowanie kogoś, kto zrobił coś niestosownego i boi się, że to wyjdzie na jaw.
  • Mówimy „Złość piękności szkodzi”, chcąc uspokoić kogoś, kto nadmiernie się złości.
  • Mówimy „Nie wszystko złoto, co się świeci”, mając na myśli to, że rzeczy zewnętrznie atrakcyjne mogą być w rzeczywistości bezwartościowe.
  • Mówimy „Nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło”, mając na myśli to, że każda sytuacja, nawet niekorzystna, może obrócić się na naszą korzyść.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego