DESZCZ

 
DESZCZ
Laicy czasem pytają językoznawców, jaki jest mianownik od dżdżu, być może w oczekiwaniu, że usłyszą dżdż.
Powinni usłyszeć deżdż, gdyż taka była pierwotna forma tego rzeczownika, odmieniającego się z tzw. wstawnym e (jak piespsa), a więc deżdżdżdża, obocznie dżdżu. Później deżdż się ubezdźwięcznił i przyjął formę deszcz, a pozostałe przypadki dostosowały się do niego, przybrawszy formy deszczu, deszczowi itd. Stare formy dżdżu, dżdżowi itd. są dziś stylistycznie nacechowane – w słowniku tym oznaczono je jako archaiczne, obecnie poetyckie.
Mirosław Bańko
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego