AUTORYTARNY, AUTORYTATYWNY

 
AUTORYTARNY, AUTORYTATYWNY
Władza autorytarna nie znosi sprzeciwu, autorytarny władca wymaga bezwzględnego posłuszeństwa. W psychologii mówi się też o osobowości autorytarnej, właściwej ludziom skłonnym bezkrytycznie podporządkowywać się władzy, zwłaszcza opartej na sile i przemocy, i identyfikować z grupą jej zwolenników.
Ktoś, kto ma władzę i nie znosi sprzeciwu, wydaje jednak autorytatywne (nie autorytarne) decyzje. Autorytatywne opinie mogą być także oparte na autorytecie wydającej je osoby. O kimś, kto je wydaje, czyli mówi autorytatywnie, można powiedzieć: autorytatywny krytyk, sędzia itp. Jeden z tych przymiotników polszczyzna zapożyczyła z angielskiego, drugi z niemieckiego, ale oba mają rodowód w łacińskim auctor ‛sprawca’, z którego pochodzi też polski autor.
Mirosław Bańko
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego