ŁUG, ŁUK

 
ŁUG, ŁUK
Ług to środek piorący znany już starożytnym, wodny roztwór wodorotlenku sodu lub potasu, pozyskiwany z węgla drzewnego. Łuk to broń miotająca strzały, a także zakrzywiona linia, często jako element architektoniczny, por. łuk triumfalny.
Pierwsze z tych słów ma pochodzenie średnio-dolno-niemieckie, drugie prasłowiańskie. Na tle szkolnych przykładów typu lódlud czy morzemoże para ługłuk jest mniej banalna, mogłaby więc stanowić atrakcję dla ambitniejszych uczniów. W Wielkim słowniku ortograficznym PWN jest obszerniejsza lista wyrazów różnie pisanych, a identycznie wymawianych (tzw. homofonów), obejmuje ona ponad 100 pozycji.
Mirosław Bańko
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego