ŁUG, ŁUK

 
ŁUG, ŁUK
Ług to środek piorący znany już starożytnym, wodny roztwór wodorotlenku sodu lub potasu, pozyskiwany z węgla drzewnego. Łuk to broń miotająca strzały, a także zakrzywiona linia, często jako element architektoniczny, por. łuk triumfalny.
Pierwsze z tych słów ma pochodzenie średnio-dolno-niemieckie, drugie prasłowiańskie. Na tle szkolnych przykładów typu lódlud czy morzemoże para ługłuk jest mniej banalna, mogłaby więc stanowić atrakcję dla ambitniejszych uczniów. W Wielkim słowniku ortograficznym PWN jest obszerniejsza lista wyrazów różnie pisanych, a identycznie wymawianych (tzw. homofonów), obejmuje ona ponad 100 pozycji.
Mirosław Bańko
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego